Als Futsal3 van plan was geweest om alles recht te zetten na het verlies van vorige week dan hadden ze dat kunnen doen tegen DEO2.  Nog geen 5 seconden na de aftrap stond het al 0-1 door een goal van getter Jurran. Amper 2 maal de bal aanraken was voldoende om een voorsprong te nemen. Misschien dat door dit gemak  waarmee de 0-2 door Max in de 3e en de 0-3 door Ferrit in de 7e minuut scoorden, Futsal3 het opeens allemaal te gemakkelijk ging inzien en veel te laconiek ging spelen. Balverlies werd veel te gemakkelijk gezien als van: "Ach ja komt wel goed".... . Door deze lakse houding en fouten in de verdediging kon opeens het simpel en ruw voetballende DEO in 2 minuten tijd terugkomen tot 2-3 in de 10e minuut. Vanaf de zijlijn sloeg de verbijstering toe want wat de makkelijkste wedstrijd van het seizoen leek dreigde een nachtmerrie te worden. Ferrit kon in de 16e minuut weer wat adem verschaffen door de 2-4 te scoren gevolgd door Jurran in de 18e minuut de 2-5. Dit geeft allemaal aan dat als de heren maar even wakker worden geschudt dat het dan wel weer lukt...maar jeetje.....wakker blijven... . Weer een fout in de AD verdediging maakte het DEO wel weer gemakkelijk om de 3-5 vlak voor rust te scoren.

De rust werd vooral gebruikt om de heren te vertellen dat als wij zo blijven spelen wij zelfs ook nog gaan verliezen want alle ingredienten waren aanwezig, wij met laks spel, zij met een eigen scheids, zij die kans en bloed roken en een doelpuntenverschil die te overbruggen was.

De heren begrepen de boodschap en gingen vol motivatie de 2e helft in, kansen waren er volop en eigenlijk alleen voor AD. En ja...dan moet je ook geluk hebben dat die er in gaat en u snapt het al...dat deden ze niet. En dan is er weer die aloude voetbalwet...vallen ze niet bij hunnie...dan vallen ze bij ons en ja hoor. De 10e minuut bracht de 4-5 en de 13e de 5-5. Om gek van te worden en is de tegenstander eenmaal op dreef dan zijn ze niet meer te houden. AD was compleet van de leg en met nog 10 minuten te spelen werd het ergste gevreesd. De 18e minuut gaf DEO nog een megakans op de 6-5 maar gelukkig werd deze niet gemaakt. Het bleef "gelukkig"bij 5-5 en met deze stand werd de wedstrijd afgesloten.

Waar 3 punten makkelijk haalbaar waren maakte Futsal3 het zichzelf ontzettend onnodig lastig door DEO alle gelegenheid te geven om terug te komen, dan kun je iedereen en alles erbij halen en de schuld geven, hier heeft Futsal3 zichzelf een certificaat van onvermogen gegeven. Achteraf mag je blij zijn dat je niet verloren hebt maar blij met 1 punt??? Echt niet...

Volgende week weer een kans tegen Reunie4, thuis VMBO-hal, 20.30 uur.......gegroet.