Zondagochtend, de haan lag nog op 1 oor en had nog niet kunnen kraaien, het was de eerste echte mooie lentedag,  de wei was nog nat van het dauw en de koffie was amper doorgelopen , RKZVC3 liep al warm op zoals het hoort, het trainingsveld.  AD 4 zat toen nog in de kleedkamer zich te vergapen aan Peter Blom’s wedstrijdopstelling.  Remco Wubbels als eerste uit het hok gevolgd door het overig groenwit. Langs de lijnen hadden zich al de eerste toeschouwers verzameld en geklemd tussen AD6 en AD2 moest AD4 aan de bak tegen de zoveelste gelijkwaardige tegenstander in deze competitie. Al in de eerste minuten bleek dat er een strijd zou ontstaan tussen de souplesse van RKZVC en de stugheid van AD, dezelfde stugheid waar ook andere teams moeite mee hebben. Echter veel liet RKZVC niet zien en de ambitie waarmee zij al vroeg op de mat stonden betaalde zich niet uit. AD was beter in de duels en toen de spiertjes in de 8^e minuut eindelijk op bedrijfstemperatuur waren moest en zou Bjorn met een paar mooie bewegingen een kleine 30 meter het middenveld overbruggen, vervolgens met een beauty van een pass Richard lanceren die niet te beroerd was de keeper vanaf de hoek van de 16 te testen met een fantastisch schot die kruislings het 16 meter overbrugde, ver over de keeper in de uiterste hoek van het doel zijn einde vond en dus 1-0. De zeker 25 minuten die hierop volgden waren eenzijdig, AD continue in de aanval echter het afmaken op het RKZVC-doel was het grootste probleem voor de AD-spitsen. Allejezus veel aanvallen en voorzetten vanaf de rechterzijde door oa de koploper in de Iri-top10 Ferdinand werden niet afgemaakt terwijl er toch een kleine 10 100% kansjes waren. En dan gebeurt altijd datgene wat voetbalwijsheid heet: als wij het niet doen doen zij het wel. Door een onnodige verdedigingsfout op de 20 meter en waarbij Eppo terecht op de 11 stond viel de bal in Zieuwentse ehh voeten en zij konden met en eenvoudige lob de gelijkmaker scoren. 40 minuten gespeeld en waar het 5-0 had moeten zijn stond het opeens gelijk. Wat er in de kleedkamer is besproken weet ik niet maar direct vanaf de start van de 2^e helft een zinderend  AD4 die in 8 minuten tijd alweer 3 x voor het RKZVC doel stonden maar wederom geen score. In de 55^e minuut moest Bjorn even de heren collegae herinneren aan een gemaakte afspraak, daarbij een lichtjes over reageerde  naar de tegenstander die verhaal kwam halen bij betrokkene. Dit betekende een vrije trap die verder geen gevaar bracht. Wederom hoopjes kansen voor AD in de minuten die daarop volgden oa voor Ferdinand Koen en Richard. Ook RKZVC wist af en toe een aanval te fiksen en dit bracht Eppo in de 72^e minuut tot de eerste echte noodzakelijke safe die hem een schouderblessure opleverde maar Eppo kon verder. In de 74^e minuut de schrik voor iedere voetballiefhebber, Douwe Wubbels krijgt voetballes van pa Remco, het moet niet gekker worden hoewel……het schijnt dat goede genen af en toe een generatie overslaan en dan loopt er over een jaar of 15 een supertalentje rond. Terug naar de wedstrijd; RKZVC kreeg een opgelegde kans en wist Eppo in de 79^e minuut te passeren, gelukkig stond de paal in de weg en bleef de stand op 1-1. AD was weer wakker en met een slotoffensief in de laatste 7 minuten wist Koen met een mooie schuiver de 2-1 te maken gevolgd door Ferdinand op bijna identieke wijze de 3-1 die met deze goal eindelijk loon naar werken kreeg. Kortom; deze wedstrijd is verdiend gewonnen waarbij scoren nogal een probleem schijnt te zijn. De verdediging staat als een huis op een enkel verslapmomentje na die dan  te vaak wordt afgestraft.

Na de wedstrijd nog even het komend seizoen bespreken, sommige gaan stoppen en een enkeling wilt komen. Alle neuzen weer in de zelfde richting gezet en op naar de laatste 5-6 wedstrijden.