AD'69 3 - GWVV 2 (rust 1-0) 1-0

Doelpunt: Nobu Kawabata

Verslag:

Na de afslachting van vorige week (nr. 2 Varsseveld ging met 3-0 onderuit) stond vandaag de topper tegen GWVV 2 op het programma. Een wedstrijd waar vele supporters op af kwamen vanuit alle uithoeken van de Achterhoek. De derby werd gespeeld onder een stralende zon die het 2e veld op Sportpark Zuid er mooier uit leek zien dan dat het in werkelijkheid was. Het zonnetje scheen, de lucht was blauw, maar waar was ex-aanvoerder A-A-A-A-Arnoud nou? Tom Testerink (die zich 2 weken geleden zich voor de 5e maal heeft bedankt) nam de band met volle trots over. De spierballen van Tom waren het enige opstakel dat in de weg zat, maar door de band goed uit te rekken lukt het Tom met moeite om de band om zijn arm te doen. Nadat de Tom-Tom de weg wees voor Arnoud om naar het schouwspel te komen kon de wedstrijd eindelijk beginnen. Captain Tom zag dat AD'69 3 sterk aan de wedstrijd begon. Er werd vroegtijdig druk gezet op de helft van de tegenstander die niets anders konden doen dan de ballen naar voren trappen. Helaas werden de beslissende duels op het middenveld gewonnen door Tom, waardoor AD'69 vaak snel weer in balbezit kwam. De kansen konden niet uitblijven en uiteindelijk wist Snelheidsduivel Titan het vaakst voor de doelman te verschijnen, maar helaas voor hem miste hij ook al zijn kansen. Na enkele aanwijzingen van Tom werd Titan op een andere manier gevaarlijker. Door middel van zijn doorjagen verspeelde GWVV de bal aan Pipo Pleun, die papa Nobu Kawabata vrij voor de goal zette en voor de 1-0 tekende. Zijn doelpunt werd natuurlijk met het publiek gevierd met wiegbewegingen bij de cornervlag. Tom zag vanaf de middelijn dat het goed was en maakte zich op voor de tegenaanvallen van de gasten uit Varsselder. Maar waar bleven die aanvallen van de uitploeg? Juist, AD'69 3 ging vrolijk verder met aanvallen. Tom schreeuwde zijn ploeg weer naar voren om de score te verdubbelen, zelf bleef hij halverwege de helft van GWVV wachten op balletjes die maar niet kwamen. Bjorn Steur (die helemaal zijn draai gevonden heeft bij AD 3) stuurde Titan met 60 km/h de diepte in. Zijn lage voorzet ging voorbij aan Pipo Pleun en ex aanvoerder Ellie Frikandellie kon deze bal voor leeg doel niet missen. 2-0 dachten de fans, maar helaas kon Pipo Pleun zijn handen niet thuishouden en lag te rotzooien met de keeper waardoor de treffer niet doorging. Tom daarentegen stond alweer provocerend voor uit uitvak de meegereisde supporters uit te lachen. De tegenaanval werd ingezet omdat Tom (het ontbrekende schakel) op het middenveld weg was. De spits die maar weinig ballen kreeg in de eerst 45 minuten schoot de bal in de handen van de overdreven duikende doelman van AD 3 Stefan Bokma. De supporters kregen waar voor hun geld, want het was wederom de thuisploeg die op zoek ging naar de 2-0. Deze 2e treffer bleef voor rust uit, waardoor de ploegen met een magere 1-0 de rust in gingen. In de pauze vermaakten wissels A-A-A-A-Arnoud, zatte Cris en Nillis het publiek met enkele poeiers op goal. Kleine Koen was hierbij de doelman en wist het talent van zijn vader nog maar eens toonbaar te maken. Keepen! Na de verplichte thee begon AD'69 wat slapjes aan de 2e helft. GWVV 2 had maar 1 kansje nodig om de score weer op gelijke hoogte te brengen en dat beseften ze maar al te goed. Echt super veel moeite hadden de verdedigers niet, omdat de gasten alleen van afstand probeerden uit te halen. Tom vond dat het tijd was om te wisselen en zatte Cris en Nillis mochten het veld betreden. De eerste acties van Cris waren te lachwekkend voor woorden, aannames die leken op diepte passes. Maar eerlijk is eerlijk, Cris speelde na deze acties een goede wedstrijd en zorgde voor gevaar voorin. Ook Nillis werd behoorlijk gevaarlijk en had de verdubbeling van de score moeten maken. Hij was niet koelbloedig genoeg en schoot de bal via de binnenkant van de paal uit het doel. Met nog een kwartier te gaan nam Tom de boel op sleeptouw, hij gooide nog extra wat strijd in het team waardoor GWVV eigenlijk geen gevaar meer kon stichten. Het duel werd nog wat grimmig aan de kant van de gasten die moeilijk tegen hun verlies konden. Papa Nobu was hierbij het haasje en bleef gelukkig enorm cool. De scheidsrechter vond het mooi genoeg geweest en eindigde het schouwspel met een mooie zondagochtend fluit. Eentje die als muziek in de oren klonk van de AD'ers.

Volgende week gaan we op bezoek bij de koploper FC Trias. We willen even kwijt dat de jonge honden het erg fijn vinden dat we 7.00 uur (oude tijd) een prachtige tijd vinden om aanwezig te moeten zijn! Wat is het toch fijn, om een voetballer van AD 3 te zijn!